Oficjalny mecz hokeja na lodzie może odbyć się wyłącznie na obiekcie pozytywnie zweryfikowanym przez organizatora rozgrywek, w tym przez PZHL w rozgrywkach objętych jego regulaminem. Lodowisko musi spełniać wymagania dotyczące tafli, band i osłon, wyposażenia dla sędziów pomocniczych, oświetlenia oraz bezpieczeństwa. Niezbędna jest także obecność lekarza, dyplomowanej pielęgniarki albo ratownika medycznego.
Weryfikacja lodowiska przez PZHL
Zgodnie z § 63 regulaminu organizacji rozgrywek PZHL mecze rozgrywa się na obiektach sportowych, które zostały pozytywnie zweryfikowane przez organizatora. Organizator prowadzi również ewidencję wydanych protokołów weryfikacyjnych.
Protokół jest wydawany na okres co najmniej jednego sezonu rozgrywkowego. Nie oznacza to jednak bezterminowej zgody na organizację spotkań. Jeżeli obiekt przestanie spełniać wymagania techniczne lub zasady bezpieczeństwa, organizator może cofnąć protokół. Decyzja powinna zostać uzasadniona na piśmie.
Organizator może także zażądać dodatkowego przystosowania hali do określonej klasy rozgrywek, wymagań sponsorów albo potrzeb mediów relacjonujących mecz. Dlatego sama zgodność z ogólnym standardem technicznym nie zawsze wystarcza do dopuszczenia obiektu w PHL lub innej kategorii rozgrywek.
Wymiary tafli i zabezpieczenia
W polskich rozgrywkach punktem odniesienia jest zwykle międzynarodowy standard IIHF, czyli tafla o wymiarach około 60 × 30 m. Regulamin konkretnej ligi oraz organizator mogą jednak określić szczegółowe wymagania dla danego poziomu rozgrywek.
| Typ lodowiska | Długość | Szerokość |
|---|---|---|
| Standard IIHF | około 60 m | około 30 m |
| Standard NHL | 60,96 m | 25,9 m |
| Zakres spotykany w standardach międzynarodowych | około 60 m | około 26–30 m |
Różnica między taflą IIHF a taflą NHL dotyczy przede wszystkim szerokości. Szersze lodowisko międzynarodowe daje zawodnikom więcej miejsca do prowadzenia krążka i zmiany kierunku jazdy. Ostateczne wymiary, promienie zaokrąglenia narożników, położenie linii oraz oznaczenia tafli muszą odpowiadać aktualnym przepisom gry i wymaganiom organizatora.
W § 64 regulamin wymaga także odpowiedniego zabezpieczenia ławek zawodników, sędziów oraz ław kar. Osłony powinny chronić osoby przebywające w tych strefach i być zgodne z przepisami gry w hokeja na lodzie. Standardowym wymogiem jest również lodowisko zadaszone. Obiekt otwarty może zostać dopuszczony tylko po uzyskaniu zgody organizatora, który określa dodatkowe warunki.
Wyposażenie boksu sędziów pomocniczych
Gospodarz meczu musi zapewnić sędziom pomocniczym warunki pozwalające na prowadzenie dokumentacji, pomiar sprzętu i obsługę systemów meczowych. Zgodnie z § 64 regulaminu PZHL w obiekcie powinny znajdować się:
- Trzy sprawne stopery do obsługi czasu gry i kar.
- Przyrządy do pomiaru kijów oraz sprzętu bramkarskiego.
- Woda i ręczniki dla zawodników przebywających na ławce kar.
- Sprawny mikrofon dla sędziego spikera podłączony do nagłośnienia hali.
- Łącze internetowe LAN w boksie sędziów o minimalnej przepustowości pobierania 2,00 Mb/s.
- Komputer przenośny z możliwością podłączenia kabla LAN.
- Dostęp do internetu Wi-Fi w pomieszczeniu sędziów pomocniczych.
- Sprawna drukarka wraz z papierem i tonerem albo tuszem.
Brak wymaganego sprzętu lub niesprawność urządzeń może skutkować karą administracyjną. W rozgrywkach, w których organizator wymaga nagrywania spotkań, gospodarz musi także zapewnić rejestrację meczu i przekazać nagranie w określony sposób. W PHL nagranie powinno zostać udostępnione na wskazanym przez PZHL serwerze w ciągu 4 godzin od zakończenia meczu.
Oświetlenie lodowiska
Projekt oświetlenia powinien uwzględniać normę PN-EN 12193, klasę rozgrywek oraz to, czy mecz będzie transmitowany. Samo natężenie światła nie wystarcza. Liczą się także równomierność oświetlenia, natężenie pionowe, ograniczenie olśnienia i jakość obrazu rejestrowanego przez kamery.
| Klasa oświetlenia | Typ zastosowania | Wymagany poziom |
|---|---|---|
| I | Zawody najwyższej rangi, krajowe i międzynarodowe | Ustala projekt i regulamin dla danej klasy, zwykle wyższy niż dla treningu |
| II | Rozgrywki klubowe i regionalne | Poziom średni, dostosowany do zawodów bez najwyższych wymagań transmisyjnych |
| III | Treningi, zawody niższej rangi i rekreacja | Niższy poziom, wystarczający do bezpiecznej gry i obserwacji |
Norma PN-EN 12193 nie powinna być zastępowana jedną uniwersalną wartością luxów dla każdego lodowiska. Wymagane natężenie zależy od klasy obiektu, rodzaju zawodów i transmisji telewizyjnej. Dla zawodów transmitowanych istotne jest także oświetlenie pionowe, ponieważ kamery muszą prawidłowo rejestrować zawodników, krążek i ruch w różnych kierunkach.
Na tafli występuje ryzyko odbić światła, ponieważ lód działa jak powierzchnia o dużej jasności i może powodować olśnienie. Oprawy trzeba więc ustawić tak, aby ograniczyć refleksy w polu widzenia zawodników, sędziów, widzów i kamer. Projekt powinien zapewniać równomierne oświetlenie bez wyraźnych ciemnych stref.
Bezpieczeństwo i obowiązki gospodarza
Wymogi techniczne są tylko częścią warunków dopuszczenia meczu. Gospodarz odpowiada również za bezpieczeństwo uczestników, sędziów i publiczności. Najważniejszy warunek medyczny określa § 76 regulaminu PZHL.
Bez obecności lekarza, dyplomowanej pielęgniarki albo ratownika medycznego mecz nie może zostać rozegrany. Osoba zapewniająca opiekę medyczną musi przed rozpoczęciem spotkania wpisać się do protokołu, podać imię i nazwisko oraz potwierdzić obecność podpisem i pieczątką. Brak takiej osoby może skutkować walkowerem na korzyść drużyny gości.
Do pozostałych obowiązków gospodarza należą:
- Zapewnienie dwóch strzeżonych miejsc parkingowych dla sędziów prowadzących mecz, dostępnych 2 godziny przed spotkaniem.
- Utrzymanie porządku i bezpieczeństwa na lodowisku przed meczem, w jego trakcie oraz po zakończeniu.
- Kontrola strefy między bandami a trybunami, w której mogą przebywać wyłącznie osoby uprawnione.
- Usunięcie osób nieupoważnionych ze strefy przy bandach, ponieważ ich obecność może doprowadzić do niedopuszczenia meczu lub jego przerwania.
Gospodarz powinien także udostępnić płytę w czasie umożliwiającym przeprowadzenie rozgrzewki. Drużynie gości przysługuje co najmniej 20 minut rozgrzewki, a zgodnie z § 75 powinna ona zakończyć się 20 minut przed rozpoczęciem spotkania.
Jak przebiega weryfikacja obiektu?
Szczegóły procedury zależą od organizatora i klasy rozgrywek, ale w praktyce obejmuje ona następujące etapy:
- Złożenie przez gospodarza lub klub wymaganych dokumentów i wniosku o weryfikację obiektu.
- Sprawdzenie tafli, band, osłon, zaplecza, wyposażenia sędziowskiego, oświetlenia i zabezpieczeń.
- Usunięcie usterek oraz wykonanie zaleceń organizatora, jeżeli podczas kontroli stwierdzono niezgodności.
- Wydanie protokołu weryfikacyjnego na okres określony przez organizatora, zwykle obejmujący co najmniej jeden sezon.
Przed rozpoczęciem sezonu należy sprawdzić aktualny regulamin PZHL i wymagania właściwe dla danej ligi. Przepisy mogą zostać zmienione, a organizator może zażądać dodatkowych warunków związanych z transmisją, obsługą medialną albo poziomem rozgrywek. Bez ważnej weryfikacji PZHL lub organizatora meczu nie wolno traktować lodowiska jako dopuszczonego do oficjalnych zawodów.
