Nie istnieje formalna jednostka o nazwie „organizacja Euro”. Najpewniej chodzi o przystąpienie państwa do Unii Europejskiej albo o indywidualną certyfikację zawodową, na przykład terapeuty TFP. Są to dwa całkowicie różne postępowania.
Co oznacza „organizacja Euro”?
„Euro” nie jest nazwą organizacji prowadzącej nabór kandydatów. To przede wszystkim nazwa waluty, a także element nazw różnych wydarzeń, programów i podmiotów. Dlatego przed rozpoczęciem procedury trzeba ustalić, kto ma kandydować i do czego.
Jeżeli kandydatem jest państwo, właściwym pojęciem będzie proces akcesyjny do Unii Europejskiej. Jeżeli chodzi o osobę wykonującą zawód, może chodzić o certyfikację prowadzoną przez stowarzyszenie branżowe, na przykład w nurcie TFP.
Jak wygląda procedura przystąpienia do Unii Europejskiej?
Do UE może przystąpić europejski kraj, który spełni tak zwane kryteria kopenhaskie. Obejmują one stabilne instytucje demokratyczne, poszanowanie praw człowieka i praw mniejszości, sprawnie działającą gospodarkę rynkową oraz zdolność do wdrożenia całego dorobku prawnego UE.
Procedura ma charakter państwowy i polityczny. Nie składa jej pojedynczy obywatel, przedsiębiorstwo ani organizacja społeczna. Najważniejsze etapy wyglądają następująco:
- Złożenie wniosku – państwo zainteresowane członkostwem kieruje wniosek do Rady Unii Europejskiej.
- Ocena i status kandydata – Rada zwraca się do Komisji Europejskiej o ocenę gotowości państwa do spełnienia kryteriów. Na podstawie opinii Komisji Rada może przyznać status kraju kandydującego. Decyzję muszą zaakceptować wszystkie państwa członkowskie.
- Negocjacje członkowskie – państwo kandydujące dostosowuje prawo i instytucje do dorobku prawnego UE. Komisja Europejska monitoruje reformy i przedstawia sprawozdania Radzie oraz Parlamentowi Europejskiemu.
- Traktat akcesyjny – po zakończeniu negocjacji Komisja ocenia gotowość państwa. Jeżeli ocena jest pozytywna, przygotowuje się traktat określający warunki członkostwa. Dokument zatwierdzają właściwe instytucje UE, a następnie podpisują i ratyfikują go wszystkie państwa członkowskie oraz kraj kandydujący.
Państwo staje się członkiem Unii w dniu wskazanym w traktacie akcesyjnym. Sam status kandydata nie oznacza jeszcze gwarancji przyjęcia. Ostateczny wynik zależy od postępów reform, spełnienia wymogów oraz decyzji państw członkowskich i instytucji UE.
Jak wygląda certyfikacja zawodowa?
Certyfikacja zawodowa dotyczy osoby, a nie państwa. Jako przykład można wskazać certyfikację psychoterapeuty TFP prowadzoną w ramach standardów International Society for Transference-Focused Psychotherapy. W Polsce praktyczną organizacją egzaminów może zajmować się PTTFP, natomiast za treść i jakość egzaminów odpowiada Komitet Szkolenia i Edukacji ISTFP.
Wymagania obejmują między innymi dalsze szkolenie po osiągnięciu poziomu B, stałą superwizję przez co najmniej dwa lata oraz regularną prezentację przypadku szkoleniowego. Kandydat ustala z superwizorami, czy jest gotowy do egzaminu. Superwizorzy muszą wyrazić zgodę i wystawić pisemną rekomendację.
Egzamin polega na przedstawieniu przypadku TFP, dokumentacji terapii oraz nagrań wybranych fragmentów sesji. Kandydat omawia materiał z egzaminatorami, odpowiada na pytania i otrzymuje informację zwrotną. Szczegółowe wymagania, terminy i opłaty mogą zależeć od aktualnych zasad organizacji certyfikującej, dlatego trzeba sprawdzić bieżące dokumenty ISTFP lub PTTFP.
| Cecha | Akcesja do UE | Certyfikacja zawodowa |
|---|---|---|
| Podmiot kandydujący | Państwo | Osoba fizyczna |
| Główne wymagania | Kryteria kopenhaskie, reformy i wdrożenie prawa UE | Szkolenie, superwizja, rekomendacje i egzamin |
| Cel procedury | Członkostwo w Unii Europejskiej | Potwierdzenie kwalifikacji zawodowych |
Najważniejsza różnica polega na skali postępowania. Akcesja jest procesem między państwem a instytucjami Unii Europejskiej. Certyfikacja dotyczy kompetencji konkretnej osoby i jest prowadzona według zasad organizacji zawodowej.
Gdzie szukać właściwych informacji?
W sprawie członkostwa państwa należy korzystać z oficjalnych materiałów Unii Europejskiej dotyczących rozszerzenia i procesu akcesyjnego. Przy certyfikacji zawodowej trzeba sprawdzić aktualne wymagania na stronie organizacji prowadzącej szkolenie lub egzamin, na przykład ISTFP albo PTTFP.
Najpierw ustal więc, czy kandydatem jest państwo, czy osoba prywatna. Dopiero potem można dobrać właściwy formularz, wymagania i instytucję prowadzącą postępowanie.
